:::: MENU ::::

Gimnazjum nr 1 im. ks. Stanisława Konarskiego w Krakowie

Gimnazjum nr 1
im. Ks. Stanisława Konarskiego
w Krakowie

SZKOLNY PROGRAM ODDZIAŁYWANIA WYCHOWAWCZEGO "Rzeczypospolite zawsze takie będą, jakie ich chowanie, młodzieży chowanie" - Jan Zamojski. Wychowanie młodzieży należy w głównej mierze do rodziców ? szkoła może jedynie dawać tu pewne wsparcie, zaś dla budowania świata wartości dziecka źle by było gdyby starała się zastępować czymś innym ideały wyniesione przez dzieci z domu rodzinnego. W szkole na wychowanie wpływ mają wszyscy i to w każdym momencie: koledzy, nauczyciele, sekretarka, woźna ? a większość z nich robi to niechcący i bez planu. W szkole potrzebna jest ścisła współpraca szkoły z domem rodzinnym, odwoływanie się do tradycji i wartości wynoszonych przez uczniów z domu. Wszelkie treści również te o całej ojczyźnie i współczesnym świecie uczniowie postrzegają przez pryzmat poglądów własnego domu i lokalnego środowiska. Zadaniem wychowawczym nauczyciela jest porządkowanie, akcentowanie najbardziej wartościowych spośród różnorodnych informacji płynących z najbliższego otoczenia ucznia. Konieczna jest akceptacja wartości wyniesionych przez uczniów z domu oraz ścisłe współdziałanie nauczycieli i rodziców w budowaniu osobistego świata wartości ucznia. Na tym etapie edukacji ważnym elementem pracy wychowawczej jest tez dążenie do integracji zespołu klasowego by młody człowiek umiał funkcjonować w grupie by potrafił współpracować z rówieśnikami. Uczniowie muszą zostać wprowadzeni w świat praw i obowiązków obywatelskich. Fundamentem wartości rodzinnych wyniesionych z domu, musi tu zostać uzupełniony prze rzetelną wiedze obywatelską o systemie zorganizowania naszego państwa oraz wiedzę o narodowej tradycji. Znajomości historii państwa polskiego, wiedza z historii literatury, sztuki, muzyki, znajomość przyrody ojczystej ? wszystko to może być powodem do patriotycznej dumy i kształtować poczucie obywatelskiego obowiązku troski o własny kraj i jego tradycję, kulturę i środowisko naturalne. A to wszystko oparte na nauce Ojca Świętego Jana PawłaII zawartej w Jego homiliach głoszonych podczas dotychczasowych pielgrzymkach do Ojczyzny ? które stanowią najistotniejszy kanon w systemie wartości człowieka przełomu XX i XXI w. Szkoła to spotkanie ludzi. Jest to miejsce przyjaznego spotkania dzieci o różnym stopniu rozwoju. Jest to idea szkoły otwartej będącej dla lokalnej społeczności centrum kulturalnym i rekreacyjnym. Usytuowanie ucznia w centrum działalności szkolnej oraz rozszerzenie zadań edukacyjnych nauczyciela powoduje, że odtąd nie szkoła jako instytucja a nauczyciel i uczeń stają się rzeczywistym podmiotem. W szkolnym wychowaniu należy zwrócić szczególną uwagę na widzenie w dziecku człowieka. Każdy nauczyciel jest wychowawcą ? wychowuje przekazując wiedzę z danej dziedziny. Wzajemna życzliwość zaufanie nauczyciela i ucznia stanowią właściwy punkt wyjścia do pracy zarówno edukacyjnej i wychowawczej. Zaufanie nauczyciela do ucznia wzbudza w uczniu zaufanie do nauczyciela. ?Verba volant exempla trahunt? ? słowa ulatują przykłady pociągają. Młodzież spontanicznie testuje wiarygodność tego co mówi nauczyciel patrząc na niego ? kim on jest, co myśli, jak działa, jak żyje. Dzisiaj przykład osobisty jest ważniejszy niż kiedykolwiek. Wychowanie jest mało skuteczne, jeżeli jest oparte na systemie nakazowo-zakazowym, sankcjach i strachu, który zatruwa atmosferę szkoły. Ale nie ma wychowania bez wymagań: tych wymagań, które otwierają nowe perspektywy uczą, jak sprostać wyzwaniom, jak nie ulegać trudnościom, jak rzetelnie urzeczywistniać małe i wielkie cele. Zatem życzliwość i stanowczość wymagań wobec uczniów muszą się wzajemnie uzupełniać, a zrównoważenie tych dwóch elementów postawy nauczyciela warunkuje prawidłowe wychowanie w szkole. Odwołując się do wypowiedzi Jacgesa Delorsa ?Aby spełniać w całości swoją misję edukacja powinna organizować się wokół czterech aspektów kształcenia, które przez całe życie będą niejako dla każdej jednostki filarami jej wiedzy: uczyć się aby, wiedzieć tzn. aby zdobyć narzędzia rozumienia uczyć się aby żyć wspólnie aby uczestniczyć i współpracować z innymi na wszystkich płaszczyznach działalności ludzkiej: wreszcie uczyć się, aby być, dążenie które jest pokrewne trzem poprzednim?. Główne cele pracy wychowawczej skupiają się wokół problemów: 1.Człowiek istota społeczna. * Kształcenie umiejętności skutecznej komunikacji w rodzinie * Kształtowanie umiejętności funkcjonowania w grupie, wartości i problemy z tym związane * Rozpoznawanie własnych mocnych i słabych stron, zalet i wad. * Rozwijanie wartości rodzinnych związanych z wartościami kulturowymi wspólnoty lokalnej. * Uświadamianie podstawowych zasad i reguł obowiązujących w relacjach międzyludzkich. * Wspieranie prawidłowego rozwoju emocjonalnego i społecznego, w tym koleżeństwa i przyjaźni. * Rozwijanie postaw patriotycznych związanych z tożsamością kultury regionalnej poprzez poznawanie najbliższego otoczenia i specyfiki swojego regionu. * Poznawanie legend, baśni i tradycji lokalnych. * Poszukiwanie korzeni, kształcenie świadomości własnego pochodzenia. * Poznawanie warunków życia ludzi w przeszłości, wyjścia w teren: skansen, najbliższe stare miasto. 2.Poczucie tożsamości narodowej: * Poznawanie historii i tradycji naszego narodu, budzenie poczucia świadomości narodowej. * Rozwijanie szacunku dla dobra wspólnego i postaw pro społecznych. * Zapoznanie z różnorodnością legend związanych z korzeniami państwowości polskiej * Poznanie historii i odwiedzenie najbliższych miejsc tradycji i kultury narodowej * Poznanie osób będących autorytetami w lokalnym środowisku. * Rozbudzanie poczucia dumy narodowej poprzez wyjazdy i wyjścia poświęcone poznawaniu źródeł powstania państwa polskiego. (Szlak Piastowski, Biskupin, Gniezno, Kraków). * Zwiedzanie naszego kraju. * Zapoznanie z przedstawicielami teatralnymi polskiego twórcy lub związanymi z tradycją narodową. 3. Człowiek w kulturze europejskiej. * Poszukiwanie naszego miejsca w kulturze europejskiej, kształtowanie świadomości zmienności etapów i kolei życia ludzkiego. * Uwrażliwienie na wartości ponadczasowe wobec postępu cywilizacyjnego i technicznego. * Nawiązanie kontaktu z młodymi za granicą. * Poznawanie wielkości i różnorodności świata przy wykorzystywaniu środków audiowizualnych. * Zapoznanie z przedstawicielami wielkich twórców europejskich. 4. Człowiek i jego emocje. * Kształtowanie umiejętności prawidłowego odczytywania swoich stanów emocjonalnych, poczucia własnej wartości, dawania i otrzymywania wsparcia. * Realizowanie zadań ułatwiających dorastanie kształtujących dojrzałość, odpowiedzialność. * Nabywanie umiejętności rozróżniania i pielęgnowania uczuć koleżeństwa, przyjaźni i miłości. * Kształtowanie szacunku do tradycji i historii własnej rodziny na tle historii i tradycji regionu i pochodzenia. * Rozbudzanie postawy tolerancji dla odmienności narodowych, kulturowych, wyznaniowych, płciowych, rasowych, światopoglądowych. * Dzieła sztuki wyrażające emocje twórców. (NP.: wystawy. Koncerty) 5. Prawa człowieka. * Dążenie do identyfikowania się z obowiązkami patriotycznymi. * Poznanie swoich praw obywatelskich. * Posiadanie świadomości o prawie do życia i godnej śmierci każdego człowieka. * Przygotowanie do uczestnictwa w życiu społeczeństwa demokratycznego. * Zapoznanie z miejscami i instytucjami istotnymi dla naszego państwa. (Np. sejm, senat, muzeum, hymnu narodowego). * Poznanie roli wyborców demokratycznych poprzez spotkania z osobami wybranymi w takich wyborach. (NP. rady, radny sejmiku wojewódzkiego, poseł). 6. Człowiek we współczesnym świecie. * Poznanie mechanizmu działania gospodarki wolnorynkowej. * Kształtowanie postawy umiejętnej obrony własnych poglądu i wartości. * Wspieranie rozwoju moralnego i kształtowania hierarchii wartości. * Kształtowanie umiejętności korzystania ze środków przekazu informacji. * Uwrażliwienie na zagrożenia dotyczące człowieka współczesnego. * Pokazywanie roli filmu i teatru jako środka przekazu wartości ogólno ludzkich. Pragniemy aby nasza szkoła była szkołą nadziei. Wychowanie odnosi się do wszystkich uczniów. Nastawione jest przede wszystkim na otwieranie ich na dobro, prawdę, piękno i sprawiedliwość na to, co wyraźnie przekracza przeciętność i zachęca do poszukiwania wzniosłych ideałów.